
elbette ki insan vatanını imanından dolayı sever. hangi sevgi imansız mümkündür ki? iman olmasaydı sevme nasıl olurdu? hangi şey imansız sevimli olabilirdi ki?
hadis diye bildiğim “vatan sevgisi imandandır” sözünü, sınırları siyasi olarak çizilmiş “millî vatan” üzerinden anlamak doğru değil. şimdiye dek, mümin olanların içinde kendini buldukları vatanı (yani, meselâ, misak-ı millî sınırları içinde kalmış toprak parçalarını) imanlarından dolayı sevmesi tavsiye edildi. hal böyle olunca, meselâ şam, meselâ mekke, meselâ kudüs, mesela bağdat, meselâ bosna “iman uğruna sevilecekler” listesinin dışında kalıyor. o zaman yurtdışında kalan mazlumlar, yetimler, öksüzler, fakirler, ezilmişler için ağlayacak kalbimiz yok. öyle mi olmalı peki?
| « Duygulandıran bir Ümit Öyküsü ‘Ölecek miyim?’ |
| Yeni Asya yazarı Şaban Döğen, Hakk’a yürüdü » |
Hz.Muhammed Hikaye Öyküler Hadis Ayet Ekle Sağlık Meâl Hikayeler Vecize Ekle Makale Şair Söz Albüm Teknoloji Fıkra İzle Aşk Yazar |
|
|
Kendi Çektiğiniz Fotoğraflarınızı Paylaşın! Sezgiler'de şu an 73 ziyaretçi Oku-yor, Anla-yor, Yaşa-yor... Bugün (14 Mart 2010 Pazar) toplam 2021 farklı kişi ziyarete gelmiş. Article Tarih Kur'an-ı Kerim Şiirler Bilimsel Haberler Video Seyret Film Deney Öyküsü Stres Fotoğraflar Makale Düşündüren Manzara Vecizeler |
|
|
İrtibat E-posta: rengarenk@sezgiler.com | Alt ve Üst Yapı Bilgisi |