Sensiz Kalan Bu Şehri Yakmayı Çok İstedim - Nurullah Genç

3.400 Görüntüleme Nurullah Genç 0 Yorum

Sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim

Mavi bir aleve dönüştürdün kalbimi bir anda

Tutuşturmak istedim

Beni böyle umarsız bırakıp gittiğin

Zalim bu şehri yakamadım

Gözlerin dikildi karşıma bir caddenin tam ortasında

İnanılmaz güzel bakıyordu gözlerime hafif ıslak

En özel en bilinmeyen türleri açmıştı papatyaların

Hatıralarınla titriyordu içim

Kuşlar kanatıyordu gönlümü

Gri bulutlar geçiyordu göğümden

Anlamak üzreydim Neronun Romayı neden yaktığını

Karanlık bir koridor açıldı önümde anlayamadım

Yenik düşmüş bir Napolyon kadar mutsuzdum aslında

İntihara kalkışan Hitler kadar çaresiz

Yakmak üzreydim ki bu şehri

Hatıraların içli bir yağmur gibi boşandı üzerime

Kediler geçti birden kavşaklarından şehrin

Acı acı miyavladılar gözlerime baktılar

Kızgındılar kırgındılar

Onlarda tutulmuşlar anladım sana bendeki kadar

Onlarda terk ettiğin bu şehri çaresiz yakmak istiyorlar

Yakamıyorlar

Saçların dikildi karşıma bir sokak köşesinde

Her telinde parmaklarımın izleri parlıyordu

Benzersiz kokunu alıyordu kıvrımlarından rüzgar

Gözleri doluyordu saçlarına bakan kedilerin

Her biri bir kenarda darmadağın

Çömelip kalıyordu yutkunuyordu

Rengi kaçıyordu pencerelerde perdelerin

Nereye yürüdüysen bakışın, duruşun, sesin

Anladım söndürmeliyim tutuşan yüreğimi

Kendimi yakmış olurum yakarsam bu şehri

Çünkü sen her şeyinle bendesin

Sensiz kalan bu şehri yakmayı çok istedim

Nurullah Genç

Facebook'ta Paylaş Twitter'da Paylaş Google Plus'ta Paylaş