Çocuk ve Ağaç - Arif Nihat Asya

3.664 Görüntüleme Arif Nihat Asya 0 Yorum

Çocuk, çok sevdi ağacı...

Verirdi ona, her kış

Çiçekleri olaydı!

Ağaç, çok sevdi çocuğu...

Öperdi altın saçlarından

Dudakları olaydı!

Ve ona öptürmek için,

Eğilirdi yerlere kadar;

Yanakları olaydı!

Dökerdi önüne hepsini

Gümüşten, altından, sedeften

Oyuncakları olaydı!

Ve çocuk gittikten sonra,

Böyle kalır mıydı ağaç?

Ne olurdu onunda

Bacakları olaydı,

Ayakları olaydı!

Arif Nihat Asya

Facebook'ta Paylaş Twitter'da Paylaş Google Plus'ta Paylaş